YÖRESEL YEMEK TARİFLERİ

Girik (Hasıl): Gırık tıpkı kılora sir gibi bol tereyağı ile yenen bir yemektir. Hazırlanışı şöyledir. Tencereye bir miktar su konur. Ve kaynatılır. Suya yemeği yiyecek kişi sayısına göre bulgur konur. Tuzu ayarlanır. Ve kaynatılır. Bir defa kaynatıldıktan sonra üzerine un ilave edilir. Tencerenin dibi tutmaması yani yapışmaması için tahta bir kaşık yada oklava ile karıştırılır. Kısık ateşte yaklaşık yarım saat karıştırılarak pişmeye bırakılır. Piştikten sonra büyük ve geniş bir tabağın içine konulduktan sonra içi oyulur ve kızartılan tere yağ ile doldurulur.



OAVUT (Kavut) : Yıkanmış buğday ateşte kızdırılmış saç üzerinde kavrulur. Buna Bijerik (Kavurga) denir. Kavrulmuş buğday el değirmeni (Distar) ile öğütülür. Daha sonra tereyağı ile kavrulur. Tereyağı başka bir kapta eritilir. Bir miktar tuz ve su katılır. Buna öğütülmüş kavut ilave edilerek karıştırılır. Bir macun halini alan kavut ekmek ile yada ekmeksiz olarak yenecek şekilde servise hazır olur. Kavutun birde armuttan (hermi ) yapılanı vardır.

KILORASÎR (Babiko) : Kömbe pitikten sonra ayran ısıtılır içerisine sarımsak dövülerek konur. Be­ze sarılan kömbe bezden çıkarı­lır Bir tepsinin içerisine el ile doğranır. Üst üste bir piramit gi­bi yığılır. Sarımsaklı ayran tepesinden aşağı alta gelinceye ka­dar dökülür.Tereyağı bir tavaya konur. Kahverengine dönüşünceye kadar kızgın ateşte tutulur. Kızgın tereyağı bir yemek kaşı­ğıyla kömbenin tepesinden dö­külür. Taki kömbe konulan büyük tabağın kenarları göllenene kadar. Sonrada yenmeye başlanır.


PINCAR (Pancar) : Kök pancarının toprak üstündeki yeşil yaprakları kesilir yıkanır , doğ­ranır ve kaynatılır. Daha sonra suyu sıkılır. Üzerine yumurta kırılarak yağda kızartılır. Yufka ekmek ile yenir.


HEVLE (Helva) : Un daha ön­ce eritilmiş tereyağına dökülür ve ateşte kızartılır. Sonra bazı yerlerde soğuk suya bazı yerler­de de kaynar suya çeker konarak şerbet yapılır. Bu şerbet kı­zartılmış una dökülür. Macun halim alana kadar ağaç bir ka­şıkla karıştırılır. Ve ateşten indi­rilir. Servise hazır olan helva ba­zen sıcak bazen de soğuduktan sonra yenir.

GERMÎYA ÎMAMAN (Aşure Çorbası) : 12 İmamlar adına dü­zenlenen bu çorba on iki çeşit yemek maddesi içerir. Bunun için önce su kaynatılır ve tuzu ayarlanır. Akşamları suya kon­muş ve yumuşamış yarma (dan) bunun içerisine konur. Bir müd­det kaynamaya bırakılır. Daha sonra nohut, kuru fasulye, üzüm, ceviz, fındık, fıstık, çir, incir, dut ve şeker karıştırılarak pişirilir. Bu yemek genellikle muharrem ayında cenaze kurban ve düğün yemeği olarak yenebilir.



GERMÎYA DÊV (Ayran Çorbası) : Su kaynatılır. Tuz ve bulgur ilave edilir. Bir müddet kaynatıldıktan sonra ocaktan indirilir. Ve soğumaya bırakılır. Üzerine dövülmüş sarımsak katılmış ayran dökülür ve servis yapılır.

MARDİMELAX (Madımak) : Tıpkı ıspanak gibi hazırlanır. Mardimelax önce toplanır. Yı­kanır ve yabancı otlardan temiz­lenir. Başka bir kapta yağ eriti­lir, Pastırma yada kıyma olarak kısa müddet kavrulur. İçerisine merdimelax konur. Kısık ateşte bir müddet kavrulduktan sonra suyu ve tuzu ilave edilerek kay­namaya bırakılır. Ateşten indiri­lir ve servis yapılır.

KARME (Kavurma) : Genel­likle kış mevsimi için hazırlanan etli bir yemektir. Kesilen hayva­nın (Koyun-keçi-sığır) kemikli ve kemiksiz kısmı birbirinden ayırt edilir ve büyük bir kapta kaynatılır, iç yağ eritilerek kay­namış bu etin Üzerine dökülür ve tenekelere basılarak soğu­maya bırakılır. Soğuk bir yerde bekletilen bu etten kış mevsiminde azar azar alınarak kahvaltılık olarak yada üzerine yu­murta kırılarak yenir.

TORAK (Çökelek): Torak sütten yapılan özellikle kış yiye­ceği olarak muhafaza edilen bir tür peynirdir. Bu peynirin yapılışı ve uzun süre muhafaza edilişinin tekniği bugün unutulmaya yüz tutmuş durumdadır.

ŞİLANG (Kuş burnu) : Kayalık ve kıraç yerlerde orman açıklarında tarla ve yol kenarlarında yetişen gül güllerden dikenli bir ağaçtır. Çay , reçel ve hoşafta kullanılır. Şilang yüksek dereceden vitamin ve mineral deposudur. C vitaminin yoğunluğu portakal ve mandalinaya göre 100 kat fazladır. Sindirim sistemine, bağırsak enfeksiyonlarına ve kabıza karşı birebir iyileştirici ve rahatlatıcı özelliği vardır. Bitki yeterince tanındığından dolayı burada fazla tanıtılmaya gerek duyulmamıştır.

GIZER : Yer elmasının bir çeşididir. Hemen hemen her yerde bulunabilir. Yaprakları küçük olup soğan yapraklarına benzer kökü soyulup yenilir. İlk bahar aylarında olur.

 

KÖMBE: Bir çeşit sade börektir. 250 gr. tereyagi ½ çay bardagi zeytinyagi 2 adet yumurta ½ litre süt 1 kibrit kutusu büyüklügünde yas maya 1 tatli kasigi tuz 1 tatli kasigi seker Aldigi kadar un gerekmektedir.Öncelikle, ılik süt, maya ve toz seker karistiralarak 10 dakika beklenir. Sonra diger malzemeler karistirilarak aldigi kadar unla yogrulur (kulak memesi kivaminda) üstü kapatilarak bekletilir. Hamur mayalandiktan sonra 15 cm çapinda yarim santim kalinliginda yuvarlak sekil verilerek, tepsiye dizilir. Biraz bekledikten sonra 200 derecede pisirilir.